O humanosti ljudi koji su otvorili svoja srca i domove, primili djecu iz ratom zahvaćenih područja i ostali nepoznati. Ovu temu naučni savjetnik Etnografskog instituta SANU, etnolog-antropolog dr Gordana Blagojević, krunisala je antropološkom studijom „Nevidljivi heroji Grčke“ u kojoj se bavi humanitarnim akcijama zbrinjavanja srpske djece i srpsko-grčkim prijateljstvom koje ima duboke korijene u istoriji, tradiciji i svijesti dva naroda. Ova monografija, može se čitati kao značajan doprinos antropologiji jednog važnog ljudskog fenomena- prijateljstva, a istovremeno se bavi i antropologijom djetinjstva.

Večerašnju emisiju popularne umjetničke muzike, koja je na programu u redovnom terminu od 22 časa i 15 minuta, u potpunosti smo posvetili djelima pisanim za klavir. U interpretaciji eminentnih domaćih i svjetskih pijanista poslušajte "Polonezu" br.1 iz opusa Frederika Šopena, "Mjesečevu sonatu" Ludviga Van Betovena i "Hromatsku fantaziju i fugu" i "Tokatu" Јohana Sebastijana Baha. Nadamo se da je to dovoljan razlog da i večeras svoje vrijeme podijelite sa nama, na talasima Radija Republike Srpske.

Demografi ističu da se trend u pogledu unutrašnjih migracija u Republici Srpskoj nastavlja, te da najveći urbani centri dodatno prazne rubni prostor i manje opštine. Samo 12 lokalnih zajednica u Republici Srpskoj prošle godine zabilježilo je pozitivan migracioni saldo, dok je iz 52 opštine i grada više građana odselilo nego što je u njih doselilo. Da li ste se vi preseljavali u drugi grad i kakvo je to iskustvo bilo za vas?

Nestor Gabrić, interpretator narodnih pjesama, bio je ogorčen na estradu. Imao je običaj da kaže: „Treba imati Boga ujaka da bi se na njoj opstalo“. Za svog pjevačkog uzora ističe Vukašina Vuleta Јevtića, ali i on je takođe kasnije postao uzor mnogim potonjim pjevačima. Pripadao je prvoj novosadskoj generaciji radio-pjevača zajedno sa Јulkom Kerešević, Svetislavom Vrbaškim, Dragicom Trbojević, Milicom Mijatović, Veselinkom Ivančević. Čućete i šta je Nestoru Gabriću bilo važno kod novokomponovane pjesme. Zahvaljujući predusetljivosti kolege i prijatelja iz Radio Novog Sada, muzičkog urednika u penziji Dragana Tomića, i kolege Nenada Kamidžorca sa Radio Beograda, došli smo do poslednjeg intervjua koji je 1992. dao Nestor Gabrić. On počinje sjećanjem na dječaštvo, jer je na početku Drugog svjetskog rata imao tek nepunih deset godina.