Parastos u Kravici povodom 33 godine od zločina nad Srbima (VIDEO)
Parastos je služen za 163 Srba iz ovog mjesta i susjednih zaselaka stradalih u Odbrambeno-otadžbinskom ratu, od kojih su njih 49 ubile muslimanske snage iz Srebrenice, 7. januara 1993. godine.
Obiežavanju 33 godine od velikog srpskog stradanja u Kravici, osim porodica ubijenih, prisustvovali su izaslanik srpskog člana Predsjedništva BiH Boško Tomić, potpredsjednik Narodne skupštine Republike Srpske Petko Rankić, pomoćnik ministra rada i boračko-invalidske zaštite Republike Srpske Nebojša Vidaković.
Među okupljenim su bili i predsjednik Boračke organizacije Republike Srpske Radan Ostojić, načelnici Milića i Bratunca Marko Savić i Lazar Prodanović, te brojne delegacije organizacija proisteklih iz Odbrambeno-otadžbinskog rata.
Etničko čišćenje u srednjem Podrinju počelo je u aprilu 1992. godine uništavanjem svega što je srpsko.
Muslimanske snage iz Srebrenice pod komandom Nasera Orića, uz pomoć jedinica sa bratunačkog, vlaseničkog i zvorničkog područja vršile su progon i ubistva srpskog stanovništva i uništavale imovinu tokom cijele 1992. godine.
Nakon brojnih zločina počinjenih u srpskim selima oko Srebrenice i Bratunca u prvoj godini građanskog rata u BiH, Orićevi džihadisti su svoj krvavi pir nastavili i 1993. godine, kada su na pravoslavni Božić upali u Kravicu ubivši 49 mještana, a ranili 80.
Sedam Srba je tada nestalo, a pet još nije pronađeno ni nakon 33 godine. Među nestalima toga dana su i dvije žene.
Na Božić je selo opljačkano i zapaljeno je 688 srpskih kuća na širem području Kravice, te uništeno oko 2.000 pomoćnih objekata.
U jednom danu bez domova je ostalo oko 1.000 stanovnika koji su se kroz smetove probili prema Drini, izbjegavši sigurnu smrt prelaskom u Srbiju.
Bez jednog ili oba roditelja ostalo je 101 dijete.
Predsjednik Boračke organizacije Republike Srpske Radan Ostojić rekao je da je u Kravici na pravoslavni Božić 1993. godine počinjen monstruozan zločin nad Srbima za koji niko nije odgovarao, te da su Srbi dužni da upozoravaju na apsurdnost BiH i njenog pravosudnog sistema.
On je naglasio da je danas odata počast i da su se prisutni pomolili Bogu za duše poginulih na Božić 1993. godine, ali i za sve srpske žrtve iz posljednjeg i ostalih ratova.
- Srpski narod u Podrinju stradao je u Drugom svjetskom i u Odbrambeno-otadžbinskom ratu. Јedni te isti ljudi stradaju dva puta, jednom neposredno od dželata koji su izvršili zločin, a drugi put od sistema države u kojoj se živi - rekao je Ostojić novinarima u Kravici.
Od početka rata pa sve do polovine 1995. godine muslimanske snage iz Srebrenice stalno su upadale u srpska sela oko ovog mjesta, Bratunca, Milića, Skelana i Zvornika, ubijajući sve što stignu, pljačkajući i paleći srpsku imovinu, a zarobljene su mučili, masakrirali, odsijecali im glave i pokazivali ih u Srebrenici, a zabilježen je i slučaj da su Nenada Rankića pekli na ražnju.
Ta praksa nije prekinuta ni nakon proglašavanja Srebrenice zaštićenom zonom Ujedinjenih nacija u aprilu 1993. godine.
Od pedesetak Srba koji su početkom rata ostali u Srebrenici lojalni tadašnjoj muslimanskoj vlasti, preživjela je samo jedna senilna starica, dok je druga starica Ivanka Mirković u julu 1995. godine nađena zaklana na kućnom pragu u blizini policijske stanice koja je u ratu bila logor za Srbe.
Većina nestalih još nije pronađena ni ekshumirana, niti je ko odgovarao za te zločine.
Јedinice Nasera Orića odmah na početku rata protjerale su i poubijale srpsko stanovništvo iz Srebrenice i obližnjih sela Dugo Polje, Pećišta, Kovačice, Gostilj, Gniona, Osredak, Viogor i Studenac.
Formirale su i logore za Srbe, među kojima je i logor "pilićarnik" u Gornjim Potočarima u koji su bili zatvoreni svi stanovnici srpskog sela Čumavići.
Nakon uništavanja srpskih sela najbližih Srebrenici uslijedili su upadi u nešto udaljenija srebrenička i bratunačka sela Ratkovići, Karno, Krnjići, Brežani, Magašići, Zagoni, Zalazje, Sase, Biljača, Fakovići, Bjelovac, Sikirić, Podravanje, pa sve do upada i masakra u Kravici 7. januara 1993. godine i Skelanima devet dana kasnije, kada je u ta dva mjesta ubijeno ukupno 114 Srba od kojih 70 odsto civila.
Po proglašavanju Srebrenice zaštićenom zonom UN, umjesto demilitarizacije nastavljeni su upadi iz te enklave u srpska sela i, izuzimajući tri sela uz Drinu, uništena su sva srebrenička i veliki broj sela u bratunačkoj i milićkoj opštini /više od 100 sela/, a jedinice Nasera Orića ubile su oko 3.000 Srba, od kojih više od polovine civila.
Napadi i masakri najčešće su izvođeni na velike pravoslavne praznike kao što su Božić, Petrovdan, Đurđevdan, Vidovdan.