Stevandić: Potez bijelim figurama
Kolumnu prenosimo u cijelosti:
To je proaktivan politički potez, a ne reakcija na razne odluke i - oprostite na izrazu - podmukle poteze iz FBiH i dijelova Ustavnog suda, dijelova Kvinte i drugih raznih dijelova, uključujući parapolitičko i obavještajno podzemlje u BiH.
Naročito to nije reakcija na ono što se kuva u krnjem Ustavnom sudu BiH kome mjesecima traže petog člana da bi Vladu Republike Srpske proglasili neustavnom. Uzalud vam trud, svirači.
Opozicija opet tercira reakcijama iz Šmitovog legla i partijama iz FBiH, bilo "trojci" ili SDA. Nevjerovatno je da SDS nasjeda na političke finte koje mu dodjeljuju titulu spasioca BiH jer, za razliku od drugih opozicionih partija, ima i prošlost i iskustvo.
Žalim što su dozvolili da ih ucjenjuju Viber grupe ispod cenzusa koje se inače predstavljaju parlamentarnim partijama. Stanivukovićev Pokret, doduše, ima strukturu i organe, ali se još profiliše i ne iznosi model nacionalne politike bez koje nema podrške naroda i građana Srpske.
Uglavnom, stvari su jednostavne. Institucije Republike Srpske rade 24 časa na dan, a opozicija odapinje strijele kada se probudi (rijetko prije 10) i vidi koje su mete obilježili politički faktori iz FBiH, ustavni sudovi, Šmitovi, ohaerovi i dugi erovi...
Propali su planovi sa rušenjem ustavnog poretka Republike Srpske vještom zamjenom teza rušenja ustavnog poretka BiH, zbog čega su na potjernici završili predsjednik Republike, Narodne skupštine i Vlade, uz velike snove administratora Viber grupa da postanu ministri.
SDS i PDP će mnogo kasnije shvatiti kakvu su šansu tada propustili, jer bi koncentraciona Vlada bila politička Vojska Republike Srpske i bila bi toliko superiorna da bi Srpska za vijek vjekova obezbjedila svoj status i opstanak.
Ipak, bilo je lakše ne rizikovati i podilaziti "strancima i federalcima" i čekati da oni "obore Dodika", a njima vlast padne u ruke k'o zrela kruška. Pokazalo se da je nezrela, i kruška i opozicija!
I da zaključim: Gotovo da nema sličnog primjera u istoriji koliko se pakosti potrošilo, i još troši, protiv Republike Srpske zbog njene suverenističke politike i nepokorenog naroda. Sada ta propala pakost počinje da generiše mržnju u najtežem vremenu kada se cijeli svijet ljulja na ivici ratnih žileta i pokliča.
Oborili su nam mnoge predsjednike i tribune, od Radovana, Ratka, Momčila, Biljane, Nikole... Moglo bi ih se još dosta nabrojati. Dodik je nekim čudom (zajedno sa preostalim nadležnosti koje čuva Narodna skupština) ostao nepokoren i u sedlu, iako su mu oteli državni pečat. Ali, državništvo se ne potvrđuje imanjem ili nemanjem pečata koji se udara na papir, nego imanjem onog pečata koji se udara na istoriju.
Znam da u vlasti u Republici Srpskoj ne stanuju anđeli i da ima mnogo toga što nije u redu, što treba bolje i poštenije, ali da bismo došli do tog istorijskog pečata među nama danas ne smije biti popuštanja i odustajanja, jer bi nam onda Vladu birali drugi. Naš potez je prvi, ali i posljednji.