Vukelić: Epska tragedija i opomena koliko je važno sačuvati Republiku Srpsku
Primjer Sarajeva pokazuje kakva bi bila sudbina Srba u Banjaluci, Bijeljini, Trebinju i u bilo kom gradu Republike Srpske da Srpska nije odbranjena u ratu i sačuvana u miru. Srba praktično ne bi ni bilo - rekao je Vukelić Srni.
On je ukazao na to da je odlazak Srba iz sarajevske kotline bio izuzetno bolan ustupak srpske strane i jedan od najtragičnijih događaja u ratovima devedesetih godina prošlog vijeka jer je ono što je odbranjeno u ratu predato u miru.
- Ljudi koji su nekoliko godina ginuli, borili se za svoj kućni prag i uspijeli da ga odbrane u brojnim muslimanskim ofanzivama i tokom NATO bombardovanja u operaciji `Namjerna sila` morali su sve to da napuste - podsjeća Vukelić.
On je naglasio da je posebno tragično to što su, svjesni da im više nema života u Sarajevu, sa sobom ponijeli posmrtne ostatke svojih najmilijih.
- Nisu htjeli da ih ostave na muslimanskoj teritoriji. To govori da bez Republike Srpske nema ni slobode Srbima. Vidimo da im, nažalost, nema života u Federaciji BiH /FBiH/ - rekao je Vukelić.
On je ukazao na to da je Sarajevo prije rata bilo jedan od najvećih srpskih gradova u tadašnjoj državi, a da danas u tom gradu, kao i u svim drugim sredinama gdje je teritorija ustupljena, Srba praktično nema ili ih ima u tragovima.
Vukelić je naveo da je decenijama nakon rata Sarajevo gradilo mit o srpskoj agresiji i gradu žrtvi, ali da je to istorijski falsifikat jer su Srbi u tom gradu bili svoji na svome vijekovima.
- Srbi su u BiH bili konstitutivan narod. Uvijek su bili na pravoj strani istorije i donijeli su slobodu u Prvom i Drugom svjetskom ratu, a proglašeni su za agresore samo zato što su se branili i pokušavali da sačuvaju minimum slobode i život dostojan čovjeka - zaključio je Vukelić.
Masovni egzodus sarajevskih Srba zvanično je počeo 17. februara 1996. godine iz srpskih sarajevskih opština koje su nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma pripale FBiH i trajao je gotovo do kraja marta.
Procjenjuje se da je 120.000 do 150.000 Srba napustilo svoje domove u opštinama Ilidža, Ilijaš, Vogošća, Hadžići, Rajlovac, Grbavica i Novo Sarajevo, a jedan od najpotresnijih aspekata bila je ekshumacija i prenošenje posmrtnih ostataka upokojenih na teritoriju Republike Srpske.