Navršava se 35 godina od "krvavog Uskrsa" na Plitvicama
U sukobu na Plitvicama 31. marta 1991. godine zarobljeno je 17 srpskih teritorijalaca, a događaj poznat kao "krvavi Uskrs" smatra se početkom rata u Hrvatskoj.
Iz Dokumentaciono-informacionog centra "Veritas" podsjećaju na događaje koji su prethodili tom sukobu.
Hrvatska je u februaru 1991. godine donijela odluke o nevaženju saveznih zakona na njenoj teritoriji i o razdruživanju od SFR Јugoslavije, nakon čega je Srpska autonomna oblast /SAO/ Krajina donijela Rezoluciju o razdruživanju od Hrvatske.
Sredinom marta iste godine ЈNA je zatražila od Predsjedništva SFR Јugoslavije da u državi bude uvedeno vanredno stanje, što nije usvojeno zbog protivljenja predstavnika Hrvatske, BiH i Makedonije.
Krajiški Srbi su 25. marta organizovali "miting istine" na Plitvicama sa zahtjevom da Nacionalni park "Plitvička jezera" ostane u sastavu SAO Krajine. Dva dana kasnije, na ulazima u nacionalni park na jarbolima su istaknute srpske i jugoslovenske zastave.
Sljedeći dan, 29. marta, "martićevci" iz Knina zauzimaju upravne zgrade Nacionalnog parka, navode iz "Veritasa".
U ranim jutarnjim časovima 31. marta iz Zagreba je prema Plitvicama, sa nekoliko autobusa, kombija, privatnih automobila i jednim transporterom, krenula kolona od oko 400 hrvatskih specijalaca radi "uvođenja ustavnopravnog poretka na području Nacionalnog parka".
U tom momentu u plitvičkim hotelima bilo je oko 400 turista, među kojima i grupa hrvatskih specijalaca koji su se dan ranije sa oružjem u koferima i u namjeri da "prepadom iznutra" u koordinaciji sa onima izvana, savladaju krajinske teritorijalce i "martićevce".
Iz "Veritasa" navode da su i Srbi očekivali napad hrvatskih specijalaca pa su ih na prilazima Plitvicama od Slunja sačekali u zasjedi i sa barikadama od porušenih stabala na cesti.
Puškaranje je započelo ujutro između 6.00 i 7.00 časova. Brojčano nadmoćniji hrvatski specijalci, uz pomoć onih kamufliranih u goste, uspjeli su da zauzmu hotele i do podneva uspostave kontrolu nad nacionalnim parkom.
Dalju eskalaciju sukoba spriječila je ЈNA koja se između suprotstavljenih strana postavila kao tampon zona, dodaju iz "Veritasa".
Na hrvatskoj strani poginuo je policajac Јosip Јović /22/ iz Aržana kod Makarske, dok ih je dvadesetak ranjeno.
Na srpskoj strani poginuo je teritorijalac Rajko Vukadinović /32/ iz Korenice, dok ih je 17 zarobljeno i oni su, zbog pogibije hrvatskog policajca krvnički prebijani sve do razmjene 13. avgusta iste godine.
Hrvatska je Јovića proglasila za prvu žrtvu "domovinskog rata" i svake godine na visokom nivou obilježava godišnjicu njegove pogibije, iako je tadašnji ministar policije Јosip Boljkovac više puta javno govorio i u svojoj knjizi "Istina mora izaći van" zapisao da je obdukcija pokazala da je pogođen metkom iz takozvane pumparice, jurišne američke automatske puške uvezene iz Singapura, kakvih je imala hrvatska policija.
Poslije ove akcije hrvatska policija je na Plitvicama formirala policijsku stanicu koja se održala do kraja avgusta te godine kada je rasformirana zbog nemogućnosti funkcionisanja usljed kontrole ЈNA.
Kontrolu nad Nacionalnim parkom "Plitvička jezera" preuzele su krajiške vlasti i zadržale je sve do avgusta 1995. godine.
Plitvički događaj se, prema mnogim izvorima, uzima kao početak rata u Hrvatskoj devedesetih prošlog vijeka.
Tog dana pravoslavni vjernici su slavili Cvijeti, a katolici Uskrs, zbog čega su mediji ovaj događaj i nazvali "krvavi Uskrs", navedeno je u saopštenju "Veritasa".