Obilježene 34 godine od stradanja mještana Čardaka
Služena je liturgija, a nakon toga i parastos, te položeni vijenci u znak sjećanja na nevino stradale.
Čardak, najveće derventsko stratište, svakog aprila već 34 godine, iznova krvari, a na rane koje vrijeme ne vida i ovog Malog Vaskrsa podsjetile su se porodice 37 ubijenih mještana.
Predsjednik derventskog Udruženja ratnih zarobljenika Drago Knežević rekao je da je Vaskrs 1992. godine bio i ostaće najteži Vaskrs u životu.
Knežević je rekao da je većina Srba tog dana ubijena na kućnom pragu, a zločine su počinili pripadnici vojske Hrvatske, potpomognuti paravojnim snagama HVO-a i teritorijalnom odbranom iz Dervente.
On je istakao da je Čardak napadnut brz povoda ujutro oko 8.00 časova, a već u podne ovo naselje bilo je spaljena zemlja.
- Kuće su gorjele i nije ostao više nijedan Srbin - rekao je Knežević.
Ostoja Šarčević, koji je zarobljen 26. aprila 1992. godine i sproveden u logor Dom ЈNA, rekao je da je u zarobljeništvu proveo 55 dana i da je pobjegao sa Tomasovog brda kada je poginulo osam zarobljenika.
- Strašno je. Taman zaboravim to sve i stabilizujem se i dođe poziv iz Suda iz Sarajeva i moram opet ići prisjećati se. I kad bih htio da zaboravim, ne mogu zaboraviti i normalno je da se ne može zaboraviti jer su to bile ogromne patnje. Imao sa 48 kilograma kad sam pobjegao, go do pasa i bos, kopao rovove - podsjetio je Šarčević.
Gradonačelnik Dervente Igor Žunić rekao je da se danas veoma tužan dan sjećanja na žrtve iz naselja Čardak, ljude koji su zvjerski ubijeni samo zato što su branili svoje ognjište.
Na Vaskrs, 26. aprila 1992. godine, pripadnici vojske Hrvatske i hrvatsko-muslimanskih paravojnih formacija ubili su 37 mještana srpske nacionalnosti, dok su ostali stradali u zarobljeništvu, u logorima i tokom progona.
Devetnaest tijela pronađeno je u masovnoj grobnici.
Zarobljeno je 40 Srba, a oni su odvedeni u logore u kojima su prošli teška fizička i psihička zlostavljanja.