Vranješ: Berlin, London i Pariz žele da diktatorsku palicu u BiH nakon Šmita preuzme Brisel
Svi ovi dokumenti nam govore da su se politički predstavnici tri konstitutivna naroda usaglasili da je EU zajednički cilj Bosne i Hercegovine već više od 27 godina. Međutim, cilj ovog teksta jeste da se fokusira na EU perspektivu prema BiH sa pitanjem da li je zvanični Brisel prekršio odredbe Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju između BiH i EU, da li je odstupio od vladavine prava kroz svoje djelovanje u BiH, da li kroz uslovljavanja ugrožava ustavni poredak BiH i naposlijetku – da li je rješenje da se na referendumu ispita volja naroda o daljem pristupanju BiH Evropskoj uniji?
Da bismo ovu tezu sagledali iz svih uglova, neophodno je prvo da se osvrnemo na Član 1 Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju između EU i BiH (SSP) koji u stavu 2 navodi:
"Ciljevi ovog pridruživanja su da: (a) podrži napore Bosne i Hercegovine u jačanju demokratije i vladavine prava; (b) doprinese političkoj, ekonomskoj i institucionalnoj stabilnosti u Bosni i Hercegovini te stabilizaciji u regionu; (v) pruži prikladan okvir za politički dijalog koji omogućava razvoj bliskih političkih odnosa između strana; (g) podrži napore Bosne i Hercegovine u razvijanju ekonomske i međunarodne saradnje, uključujući i usklađivanjem njenog zakonodavstva sa zakonodavstvom Zajednice; (d) podrži nastojanja Bosne i Hercegovine da završi prijelaz u funkcionalnu tržišnu privredu; (đ) promovira skladne ekonomske odnose te postupno razvija oblast slobodne trgovine između Zajednice i Bosne i Hercegovine; (e) razvija regionalnu saradnju u svim oblastima obuhvaćenim ovim sporazumom".
Takođe, nije loše se osvrnuti i na Član 2 istog sporazuma koji ističe poštovanje demokratskih principa, ljudskih prava i osnovnih sloboda.
Sve ovo navodimo iz razloga da pokažemo da je upravo ćutanje zvaničnog Brisela na političko i pravno nasilje lažnog visokog predstavnika Kristijana Šmita, ali i sufinansiranje Šmitovih akcija, koje je EU snosila u iznosu većem od pedeset odsto ukupnog budžeta OHR-a, predstavlja direktno kršenje odredbi iz Člana 1 i Člana 2 SSP-a.
Napomenuo bih samo da je Evropska komisija u Mišljenju o kandidaturi BiH iz 2019. godine navela da je "tako opsežan međunarodni nadzor" (uključujući OHR i Bonska ovlaštenja) „u principu nespojiv sa suverenitetom Bosne i Hercegovine, a samim tim i sa članstvom u Evropskoj uniji".
Ovo je bio zvaničan stav EU dvije godine prije dolaska nelegalnog Šmita u BiH, da bi samo koju godinu kasnije direktno finansirali „tako opsežan međunarodni nadzor“. I, ovdje nije samo riječ o političkoj nedosljednosti, nego je u pitanju zaokret EU prema BiH koji je u direktnoj suprotnosti sa potpisanim SSP-om. Pri tome, finansirati i odobravati Šmitove zlouptrebe na teritoriji BiH je samo po sebi dokaz kršenja SSP-a.
EU se, s jedne strane, deklarativno zalaže za poštovanje demokratskih principa i ljudskih prava i sloboda u BiH, dok su s druge strane finansirali kršenje tih istih prava i principa od strane Šmita protiv sva tri konstitutivna naroda.
Podsjetio bih: Šmit je izvršio nelegalno i vanparlementarno nametanje izmjene Krivičnog zakona BiH kako bi na osnovu toga montirao sudski proces protiv demokratski izabranog predsjednika Republike Srpske. To nije bilo samo kršenje Dodikovih ljudskih prava, nego i demokratske izborne volje kompletnog srpskog konstitutivnog naroda u BiH.
Zaustavljanje Ustava Federacije BiH na jedan dan – kako bi se prilikom formiranja Nikšićeve Vlade zaobišao potpredsjednik FBiH Refik Lendo – bilo je kršenje demokratske volje bošnjačkog naroda.
Takođe, činjenica da pored brojnih zloupotreba diktatorskih „Bonskih ovlašćenja“ protiv Republike Srpske i srpskog naroda, nismo vidjeli da su se isti koristili kako bi spriječili bošnjačko preglasavanje hrvatskog konstitutivnog naroda kod izbora hrvatskog člana Predsjedništva BiH, iz čega je vidljivo da Briselu ova praksa ne smeta, čime su ćutke podržali i diskriminaciju hrvatskog konstitutivnog naroda.
Upadljiva tišina Brisela, njihovo saučesništvo, kao i sufinansiranje strane tiranije u BiH, eksplicitan je dokaz kršenja SSP-a i da BiH ima barem malo samopoštovanja, odavno bi bio pokrenut mehanizam spora predviđen sporazumom.
Međutim, stvari su potpuno drugačije. Političko Sarajevo ne samo što oberučke prihvata ovo ponižavanje od strane Brisela, nego se uzda da će se ta praksa nastaviti i u budućnosti kao novi oblik okupacione uprave u BiH poslije Šmita.
Nakon neuspjele prve runde pregovora između članica Upravnog odbora fantomskog Savjeta za implementaciju mira (PIK) došlo je do rascjepa među donedavnim saveznicima na temu budućeg visokog predstavnika i njegovih "Bonskih ovlašćenja".
Zajedno su Brisel, Berlin, London i Pariz zauzeli čvrst stav da američko-italijanski kandidat Zanardi Landi ne bi trebao da postane budući visoki predstavnik, zbog njegove navodne srbofilije i spremnosti da ugasi ”Bonska ovlašćenja” što je izuzetno neprihvatljivo za ovu, tiraniji sklonu, evropsku družinu.
Iz svih dostupnih informacija, evropskom dijelu "kolektivnog Zapada" nije prihvatljivo da se dikatorska ovlašćenja ukidaju, a budući visoki predstavnik je prihvatljiv samo u onoj mjeri koliko je spreman da nastavi sa tiranijom i da jasno manifestuje negativni stav prema srpskom narodu i Republici Srpskoj.
Evropskoj družini bi eventualno bilo prihvatljivo da se "Bonska ovlašćenja" utope i nastave da postoje kroz pristupne pregovore, tako da bi se tzv "državna imovina BiH" rješavala kroz pregovaračke klastere, kao i svako buduće obespravljivanje Republike Srpske. Samo onaj visoki predstavnik koji bi bio lojalan ovom evropskom antisrpskom konceptu dobio bi njihov glas. Što doslovno znači da su oni zamislili da nakon Šmita diktatorsku palicu preuzme Brisel.
Zanimljivo, ovakve stavove s njima ne dijeli zvanični Vašington koji je takođe zauzeo čvrst stav da budući visoki predstavnik može dobiti njihovu podršku samo ako bude imao vremenski oročen mandat, bez Bonskih ovlašćenja i usmjeren ka zatvaranju OHR-a.
Prošle nedelje održao se sastanak Upravnog odbora PIK-a na nivou ambasadora, ali tom sastanku nije prisustvovao niti jedan predstavnik Ambasade SAD-a u Sarajevu, što je bila njihova poruka u skladu sa ranijim saopštenjem, da ukoliko ne dođe do zajedničkog stava po pitanju visokog predstavnika, da SAD razmatraju povlačenje iz PIK-a.
S druge strane Berlin, London, Pariz i Brisel su u svemu ovome vidjeli priliku i počeli da fantaziraju o nastavku međunarodne tiranije u BiH, ali ovaj put bez SAD-a. Valjda su svi počeli kolektivno da sanjaju tradicionalne njemačke snove na Balkanu o dominaciji i eksploataciji, koji su se obično neslavno završavali.
Zamislimo sad situaciju da se američka strana, koja se priprema za velike investicione poduhvate u BiH, konačno povuče iz PIK-a i da sa sobom možda povuče i još koju njima lojalnu državu, a da u ovom fantomskom tijelu ostane samo ova evropska družina. I takav krnji fantomski PIK odluči da imenuje nekog ponovno lažnog Šmitovog nasljednika, a onda na njihovo iznenađenje, SAD napravi dogovor sa Rusijom i Kinom i na Savjetu bezbjednosti UN-a oni imenuju legalnog visokog predstavnika pod nekim ozbiljnim prijetnjama koje bi supersile uputile onim regionalnim sa pravom veta.
Šta bi u tom slučaju bilo? PIK-ov lažni visoki predstavnik bi se povukao pred legalnim, to bi značilo kraj PIK-a, a rascjep u "kolektivnom Zapadu" bi ostao trajan.
Da li je ovaj scenario moguć? Јeste u onoj mjeri koliko SAD ozbiljno planiraju da dugoročno investiraju u BiH, a ako se krene od projekta Јužna intekonekcija, pa do preuzimanja aerodroma pod koncesije, infrastrukturne projkte i sl, izgleda da su ozbiljni u toj namjeri.
Kako će se ova drama između ranijih saveznica „kolektivnog Zapada“ raspetljati, znaćemo do Vidovdana.
Kako god se završilo, Republika Srpska mora da kristalno jasno vidi da su Brisel, London, Berlin i Pariz zlonamjerni, da su EU integracije prevara koja treba dodatno da razvlasti RS, a srpski narod dodatno diskriminiše. Nastavak ”šmitovanja” kroz pregovarački postupak sa EU je opasnost koja bi mogla trajno da našeteti Republici Srpskoj i svaka srpska politička opcija koja bi to zagovarala, morala bi trajno da bude odstranjena na budućim izborima.
I na kraju, vratimo se na početno pitanje ovog teksta. Brisel je sam prekršio SSP, sponzorisao je Šmitovu okupacionu upravu, planira da to nastavi i u budućnosti da radi, tako da je apsolutno došlo vrijeme da se srpski narod izjasni na referendumu šta misli o daljem pristupanju ovakvoj Evropskoj uniji, rekao je Vranješ u svom autorskom tekstu za portl Sve o Srpskoj.