"Veritas": Navršilo se 35 godina od stradanja Srba na području istočne Bilogore
Akcija hrvatske paravojske pod kodnim nazivom "Otkos 10" počela je 31. oktobra 1991. godine napadom na Teritorijalnu odbranu Grubišno Polje, a za dva dana protjerano je 4.000 ljudi iz 38 naselja.
U izbjegličkoj koloni prema BiH, gdje su našli utočište, bilo je i 250 Hrvata, Čeha, Mađara i Roma.
Poslije povlačenja Srba iz istočne Bilogore, uslijedila su ubistva preostalih stanovnika, pljačke, paljevine i miniranja kuća, uključujući i sela u kojima ranije nije ni bilo otpora.
Tokom ovih dejstava uništeni su i značajni pravoslavni hramovi koji su predstavljali jedinstvene spomenike kulture pod zaštitom UNESKO-a.
Do temelja su izgorjele drvene crkve bilogorskog stila - Hram Svetog Dimitrija u Rastovcu, sagrađen prije 1700. godine i Hram Uspenja Presvete Bogorodice u Donjoj Rašenici, sagrađen 1709. godine.
Na području istočne Bilogore od 1991. godine stradale su ukupno 64 osobe, većinom srpske nacionalnosti ili lica povezanih sa srpskim porodicama.
Među stradalima je bio 41 civil, od kojih je 18 ubijeno prije početka akcije "Otkos 10", u okviru kampanje zastrašivanja, dok su 21 bili pripadnici Teritorijalne odbrane.
Do danas se traga za posmrtnim ostacima 16 nestalih.
Za zločine počinjene nad Srbima na ovom području, pred pravosudnim organima do sada je odgovarao jedino Veljko Marić, pripadnik Zbora narodne garde /ZNG/ iz Grubišnog Polja.
Vijeće za ratne zločine u Beogradu osudilo ga je na 12 godina zatvora zbog ubistva civila Petra Slijepčevića /65/ 31. oktobra 1991. godine u njegovoj porodičnoj kući u selu Rastovac.
Tokom izdržavanja kazne, protiv Marića je u Srbiji pokrenuta nova istraga zbog sumnje da je u septembru 1991. godine likvidirao Miću Vasiljevića i Vladimira Kučeru, te zarobljavao i mučio Zvjezdana Mačka.
U junu 2015. godine, prije završetka ove istrage, Marić je prebačen u Hrvatsku, uz zvaničnu obavezu hrvatske strane da će nastaviti krivični postupak pokrenut u Srbiji.
Do danas nema potvrde da pravosudni organi Hrvatske postupaju po ovoj obavezi.
S druge strane, Opštinski sud u Bjelovaru je u martu 2016. godine donio pravosnažnu presudu kojom je supruzi i sinu ubijenog Slijepčevića dosudio oko 50.000 evra na ime naknade štete i 7.000 evra za sudske troškove.
Posljedice zločina počinjenog u oktobru 1991. godine najbolje ilustruju demografske promjene na ovom području.
Do Drugog svjetskog rata na području istočne Bilogore živjelo je oko 18.000 stanovnika srpske nacionalnosti.
Prema podacima Mitropolije zagrebačko-ljubljanske, 2005. godine na ovom prostoru preostalo je svega 1.170 Srba, uglavnom starije životne dobi, dok je prema zvaničnom popisu stanovništva iz 2021. godine taj broj pao ispod 1.000.